sytuacja po wojnie:

W Lipnie po zakończeniu II wojny światowej nastąpiły zasadnicze zmiany polityczne i organizacyjne. Wiązały się one przede wszystkim z powstaniem i działalnością różnych partii politycznych. Partię, która przejęła władzę w mieście była PPR. Jednak w początkowym okresie istnienia przeżywała ona poważne trudności kadrowe. Odbiciem tego stanu rzeczy były częste zmiany na stanowisku I sekretarzy w latach 1945 - 1948. Funkcję te pełnili: Franciszek Kamieński, Jan Marzęta, Stanisław Belczyński, Kazimierz Flis, Jakub Dorobek, Czesław Jabłoński (dwa razy), Tadeusz Jeziorski i Tadeusz Zalewski. Na I Zjeździe PPR lipnowską partię reprezentował: Józef kowalski, Józef Wiśniewski, Jakub Doborek i Edward Łosiak.

Drugą co do wielkości i znaczenia partią robotniczą była Polska Partia Socjalistyczna, której Tymczasowy Komitet Organizacyjny w Lipnie został stworzony 3 marca 1945 r. Pracami jego kierował Andrzej Makaruk jako przewodniczący. Główny wysiłek partii koncentrował się na organizowaniu wieców informacyjnych akcji werbunkowej.

Obok nich rozwijał się ruch ludowy. Inicjatorami odbudowy Stronnictwa Ludowego byli m.in. Czesław Kolankiewicz, Jan Samodulski, Karol Hecht i Gabrielczyk. 18 marca 1945 r. wybrano Zarząd Powiatowy SL, w skład którego weszli: Cz. Kolankiewicz - prezes, Tasior - wiceprezes, Gabrielczyk - sekretarz i Mariusz Pączkowski - skarbnik. Ponadto do Zarządu wybrano 13 innych członków. W Lipnie działało też Polskie Stronnictwo Ludowe. Natomiast stosunkowo skromna była działalność i wpływy Stronnictwa Demokratycznego.

Od marca 1948 r. zacieśniła się współpraca partii robotniczych. Rozpoczęły się przygotowania do zjednoczenia PPR i PPS. W tym celu powstała tzw. Szóstka Partyjna w Lipnie, której skład przedstawiał się następująco: PPR - Tadeusz Zalewski, Stefan Pudłowski i Czesław Piątkowski oraz PPS - Andrzej Makaryk, Marian Baszkowski i M. Rogalski. Zacieśniającą się z każdym dniem współpracę PPR i PPS zamknął Kongres Jedności Ruchu Robotniczego i powołanie do życia w grudniu 1948 r. Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, która niepodzielnie rządziła miastem do 1990 r. Wśród sekretarzy KM PZPR byli m.in. Prosper Nawrotem, Zygmunt Sikorski, Wiesław Bachurski, Tadeusz Grzegorzewski, Zbigniew Makowski i Maria Olińska. Zaś administrację miejską reprezentowali m.in. Andrzej Olak, Wacław Gęsicki, Wiesław Witecki, Janusz Wikaryjczyk, Bernard Sadko i Wiesław Wysocki.

W dniu 27 maja 1990 r. w wyniku wolnych wyborów do samorządu terytorialnego władzę w mieście przejęła „Solidarność”, a burmistrze wybrany został Ryszard Paprota.

W sferze problemów gospodarczych, które wymagały niezwłocznego rozwiązania, na jednym z pierwszych miejsc należy wymienić konieczność odbudowy i stabilizacji rynku wewnętrznego oraz poprawę bytu szerokich rzesz ludności. Było to zagadnienie niezmiernie istotne, nie tylko ze względu na hasła sprawiedliwości społecznej głoszone przez nową władzę, ale także dlatego, że sytuacja materialna rzutowała bezpośrednio na nastroje polityczne ludności i jej stosunek do władzy ludowej. Trudna sytuacja ekonomiczna była przede wszystkim rezultatem ogromnych zniszczeń wojennych. Pojawiły się trudności w zaopatrzeniu ludności w artykuły pierwszej potrzeby. Odczuwano dotkliwie brak tłuszczy, mięsa i chleba. Poważnym problemem był dotkliwie odczuwalny głód mieszkaniowy.

Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej liczba mieszkańców miasta zmniejszyła się dosyć poważnie w stosunku do stanu przedwojennego Według danych z 1939 r. w Lipnie mieszkało 12 018 osób, a po wojnie w 1946 r. już tylko 8 389.

Dopiero po 1960 r. następuje ożywienie gospodarcze miasta. Wiąże się to zwłaszcza z rozwojem budownictwa mieszkaniowego. Powstają kolejno osiedla mieszkaniowe: W. Reymonta, Armii Krajowej, Sikorskiego i Korczaka oraz osiedla domków jednorodzinnych: Ziemowita, Kopernika i Kwiatów.

Bardzo charakterystyczna jest struktura lipnowskiego przemysłu. Spotykana jest dość znaczna różnorodność branż. Dominują przemysły: spożywczy, metalowy, drzewny, mleczarski i budowlany. Jednak co pewien czas stuka któremuś z zakładów okrągła, wieloletnia rocznica powstania, zdarza się i tak, że cały pierwotny zakład uzyskuje status szacownego zabytku wśród nowoczesnej oprawy. Przykładem jest najstarszy zakład mleczarski, którego korzenie sięgają 1928 r. Wśród znaczący zakładów produkcyjnych w Lipnie wymienić należy: Fabrykę Urządzeń Wentylacyjno-Klimatyzacyjnych „KONWEKTOR”, Zakłady Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego „NEKTAWIT”, Spółdzielnię Pracy „DRZEWIARZ”, Rejon Dróg Publicznych, Wytwórczo-Usługową Spółdzielnię Pracy i wiele innych mniejszych zakładów pracy.

W mieście dość intensywnie rozwija się rzemiosło skupione w Cechu Rzemiosł Różnych. Wśród indywidualnych warsztatów rzemieślniczych liczną branżę stanowi grupa skórzana, włókiennicza (krawcy), drzewna (stolarze), budowlana (murarze, cieśle) i fryzjerska. W wyniku dążenia do poprawy zaopatrzenia ludności powstało w Lipnie szereg nowych indywidualnych zakładów rzemieślniczych.

Czytaj dalej >>

Źródło: Zenon Góźdź - „Lipno”

Ostatnia aktualizacja: 07-11-2008 15:48:05

Copyright © 2006 - 2009 by Siambampam Kozoni. Wszelkie prawa zastrzeżone. Valid XHTML 1.0 i CSS 2