Zygmunt Uzarowicz:

Zygmunt Uzarowicz

Burmistrz Lipna i wybitny działacz społeczny. Przyszedł na świat 20 grudnia 1892 r. w Lipnie. Po ukończeniu szkoły powszechnej trafił do Seminarium Nauczycielskiego w Wymyślinie. Przed I wojną światową wstąpił do Związku Walki Czynnej. Szkolił siły w szkole podoficerskiej w Lipnie. Wcielony do wojska rosyjskiego. Rewolucja październikowa zastała go w Kijowie skąd ciężko chory na płuca powrócił do Lipna.

Od 1919 r. pełnił funkcję skarbnika w magistracie, a następnie został jego sekretarzem. 12 sierpnia 1920 r. powierzono mu funkcję adiutanta Straży Ogniowej. Dowodził też III oddziałem Straży. Rada Miejska powołała go w skład Komitetu Bezpieczeństwa, w którym pełnił funkcję sekretarza. Był aktywnym członkiem Straży Ogniowej, wielokrotnym jej sekretarzem, wiceprezesem (1927-1929) i prezesem (1930-1939). W 1925 r. zawiera związek małżeński z Olgą Kuncewicz.

Zygmunt Uzarowicz swoją energię i zapał poświęcił pracy w administracji miejskiej. W 1924 r. został burmistrzem miasta Lipna i urząd ten pełnił nieprzerwanie do wybuchu II wojny światowej. Pełnił też funkcję wiceprezydenta Federacji Miast Pomorskich. Patronował budowie szkół, sieci kanalizacyjnych, pawilonu dla orkiestry w parku, remizy i garażu Straży, inicjował budowę kino-teatru. Był aktywnym członkiem Związku Inwalidów Wojennych, Towarzystwa Dramatyczno-Muzycznego „Lira”.

Z. Uzarowicz z upodobaniem zajmował się zbieraniem i opracowywaniem materiałów do historii Lipna. Sporządził szczegółowy opis dziejów miasta w latach 1918-1930, w tym charakterystykę wydarzeń wojny polsko-rosyjskiej w Lipnie. Prace swoje publikował w „Gazecie Lipnowskiej”.

4 czerwca 1939 r. podczas wielkiej manifestacji, związanej z przekazaniem z Funduszu Obrony Narodowej zakupionych karabinów maszynowych i działek przeciwlotniczych gen. M. Tokarzewskiemu i wojewodzie pomorskiemu W. Raczkiewiczowi, wygłosił patriotyczne przemówienie, za które później Niemcy uznali go za wroga III Rzeszy.

Po wybuchu II wojny światowej zostaje wraz z lipnowskim urzędem miejskim ewakuowany. Powraca do miasta pod koniec września 1939 r. i nawiązuje kontakty z ruchem oporu. 10 kwietnia 1940 r. zostaje aresztowany. Jeszcze tego samego dnia wraz z 30 innymi osobami przewieziono go do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen-Oranienburg, jako więzień polityczny z numerem 22835. Dalsza tułaczka to obozy koncentracyjne: Dachau (nr 17504) i Buchenwald (nr 8343). W tym ostatnim obozie zostaje pobity do nieprzytomności i 9 marca 1942 r. umiera.

Z. Uzarowicz za swoją działalność na rzecz miasta został odznaczony Brązowym (dwukrotnie), Srebrnym i Złotym Medalem Straży Pożarnej oraz Srebrnym Krzyżem Zasług (1938 r.). Za wybitne osiągnięcia dla miasta i pracę społeczną otrzymał list pochwalny od Sławojka Składkowskiego, prezesa Rady Ministrów.

Źródło: Zenon Góźdź - „Lipno”

Ostatnia aktualizacja: 07-11-2008 15:48:18

Copyright © 2006 - 2009 by Siambampam Kozoni. Wszelkie prawa zastrzeżone. Valid XHTML 1.0 i CSS 2